W tym pierwszym temacie uczestnicy zgłębią fundamentalne pytanie, dlaczego dyskryminacja często nie jest od razu rozpoznawana. Na konkretnych przykładach zilustrują, jak dyskryminacja pozostaje niewidoczna lub jest bagatelizowana jako nieistotna.

Kluczowym momentem nauki jest zrozumienie, że Dyskryminacja nie jest odosobnionym przypadkiem ani indywidualnym wykroczeniem jest ale wyraz struktur społecznych i relacji władzyCzęsto działa bez świadomej intencji i dlatego łatwo go przeoczyć lub zbagatelizować. Aby go dostrzec i nazwać, konieczna jest świadoma „zmiana percepcji” – czyli zdolność rozpoznawania powiązań strukturalnych wykraczających poza indywidualną perspektywę.

Porusza również kwestię, dlaczego nie wystarczy przypisywać dyskryminacji wyłącznie osobistym uprzedzeniom lub brakowi świadomości. Choć przełamywanie stereotypów jest ważne, dyskryminacja trwa tak długo, jak długo jej strukturalne korzenie pozostają nietknięte.

Na koniec wyjaśniono, dlaczego walka z dyskryminacją jest nie tylko zadaniem osobistym, ale przede wszystkim zadaniem istotnym społecznie i politycznie.